Şafak Ahmet DENİZ

Şafak Ahmet Deniz

Köyceğiz doğumludur. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirmiştir. 1992-2009 yılları arasında Avukatlık yapmıştır. 2009 yılından bu yana Noterlik yapmaktadır. Sanat ve Kültürle iç içe geçen bir yaşamdan damıtılmış 4 adet Şiir Kitabı yayınlanmıştır. Şiir ve düzyazı çalışmalarına, insan  sevgisi ve aşkın evrensel yolculuğunda, farklı denemelerle devam etmektedir.   


ŞİİR OLUYORUM 

Şiir çekiyorum  

Dünyanın oltasından 

Dalından ağacın 

Dalgasından denizin 

Ömrümü yeryüzüne döküyorum  

Işığından güneşin 

 

Daldırıp aşkın kovasını 

Gönlümün kuyusundan  

Yitik sevdalar çekiyorum 

Duygular başkaldırdıkça 

Gizemli yoksunluklardan 

Katık edip sevgiyi umuda 

Yollara düşüyorum 

 

Şaşılası bir kuytuda 

Kendime varıyorum 

Aşkın harmanında toz 

Günün rüzgarında söz 

Hayatın ırmağında 

Şiir oluyorum 

 

 

GÜNDÜR DÜŞEN GÖZLERİMİN ÜSTÜNE 

 

Gündür düşen gözlerimin üstüne 

Gelecek korkusundan 

Başı dönmüş insanların 

Para pul kaygusundan 

Gözü dönmüş insanların arasında 

Umuttur, sevgidir, dirençtir düşen 

Yaşama sevgiyle gülümseyen 

İnançtır düşen sözlerimin üstüne 

 

Sevda uçurumundan bir çığlıktır düşen 

Günün geceyi harmanladığı 

Acının sevdayı yağmaladığı günde 

Uğraştır düşen dizlerimin üstüne 

 

GERÇEĞİN TÜRKÜLERİ SUSMAZ 

Çekin üstümden bu işkence bulutlarını 

Belletmeyin bana kan tutkunuzu 

Bir yeşil dal gibi kaldım yaralı 

Soldurmayın yeni açan umudunuzu 

 

Bıktım bu yalan dolu şarkılardan 

Masmavi gökyüzünde bir ak güvercin 

Martı gibi üzerinde denizin 

Gerçeğin türkülerini söylemek istiyorum ben 

 

 

 

 

GEL GAYRI 

 

Bütün yarınsız öfkelerine 

Beni vurma bol kanlı bir devrim tarihi gibi 

Kasıklarında yoğur çağın tüm şehvetini 

Kara bir kısrak gibi tarihin bataklığından 

Doğup da gel kişne yüreğimin Orta Asya’sında 

Göçebem ol, kopuzum ol, yârim ol, gel gayrı 

Düş önüme, bir devrim ol, seviş benimle 

 

DERMANSIZ 

 

İflah olmaz geceler 

İmanım yok gündüzlerde  

Bir özlem ki gelip çöken 

Amansız 

 

Biliyorum anlamı var bütün bunların 

Bu geceler güne dönmüş 

Günler geceye 

Savrulan bir çalı yangını 

Bir sevda fırtınası yaşadığımız 

 

Çağın tüm karmaşalarıyla örülü 

İnsanca bir direniş işte 

Kimi zaman dermanı var 

Ten tene, el ele, dudak dudağa 

Kimi zaman dermansız 

 

 

BEN DE ŞAİRiM 

 

Hazar suyuna ermemişem 

Hazar’a tenimi değmemişem 

Hazar engininde gezmemişem 

Ben de dost gönüllerde gezen şairem 

 

Belki göklerde kuş değilem  

Dalda yaprak, bir dal gibi eğilem 

Nerde Türk gördüğümde sevinem 

Men de dost gönüllerde gezen şairem 

 

Dert arar isen her yer dert olur 

Dost arar isen her yer dost olur 

Şiirin pınarından akan doludur 

Ben de dost gönüllerde gezen şairem 

Ayrımız gayrımız yok ki hep biriz 

Yüzyıllar ötesinden hep bir geliriz 

Kardaşım deriz, hoş gördüm deriz 

Ben de dost gönüllerde gezen şairem 

 

Selam olsun Kardaş Türk’e, dostluğa 

Hep birlikte yürüyelim sonsuza 

Varak gardaş, hepimizde coşkuya 

Ben de dost gönüllerde gezen şairem 

 

ÖZBEKÇE’DE ŞAFAK AHMET DENİZ  

Шафақ Аҳмат Дениз – Кўйжегизда дунёга келган. Aнқара Университетининг ҳуқуқ факултетини тамомлаган. 2009 йилдан буён нотариусда фаолият юритмоқда. 4 та шеърий китоби нашр қилинган.  

* * *  

Шеър тортаман –  

Дунёнинг қармоғидан,  

Шоҳасидан дарахтнинг,  

Деенгизнинг тўлқинидан.  

Умрим ер юзига тўкаман –  

Нуридан қуёшнинг.  

Ботириб ишқнинг челагин  

Кўнглимниг қудуғига  

Турли савдолар тортаман.  

Туйғулар бош кўтарганда –  

Сирли маҳрумликлар  

Ҳалок этиб ҳатто севгини  

умидсизларча  

Ва йўл оламан…  

Кимсасиз ерлардан  

Келаман Ўзимга.  

Куннинг шамолида,  

Ҳаётнинг қийноғида  

Шеърга айланаман,  

Шеърга.  

 

АЖИН ТУШГAН КЎЗЛAРИМНИНГ УСТИГA  

Ажин тушган кўзларимнинг устига,  

Келажак қўрқувидан  

Боши айланган инсонларнинг,  

Пул ташвишидан,  

Ғазабланган инсонларнинг орасидан,  

Умиддир, севгидир, иродадир – вазифа.  

Яшаш – севги ила табассум қилган  

Мажбуриятлар эътиқодидир.  

Бир ҳайқириқ каби Ишқ жарлигида  

Қоришиб кетганда кеча ва кундуз.  

Оғриқ ишқни ёлолмаган кунларда  

Заҳматдир топгани тиззаларимнинг.  

 

ҲAҚИҚAТ ҚЎШИҒИ ТИНМAС  

Қийноқ булутларни олинг устимдан,  

Кўрсатманг менга қон иштиёқни ҳам.  

Бир яшил ёғочдек қолдим  

ярадор,  

сўлдирманг яп-янги умидларимни.  

Чарчадим бу ёлғон тўла қўшиқдан, –  

Кўм-кўк осмон узра ёлғиз кабутар  

Учиб ўтаётган каби денгиз устидан,  

Куйлаб дунёнинг рост қўшиқларини –  

Куйламоқ истайман уларни мен ҳам.  

 

КЕЛАҚОЛ  

Барча истиқболсиз ғазабларингга  

Мени урма қонли инқилоб каби.  

Туғилгин,  

қиқирла юрагимнинг Ўрта Осиёсида –  

Мезбоним бўл, дуторим бўл, ёрим бўл, келгил,  

Муҳаббат бўл, мени севгил, сен бир Ишқ бўл. 

 

МЕН ҲAМ ШОИРМAН  

Ҳазарнинг сувида асло сузмаган,  

Ҳазарнинг сувида юзин чаймаган,  

Ҳазарнинг бўйида мен ҳам кезмаган,  

Ошно кўнгилларда кезган шоирман.  

Гарчи кўклардаги қушмасман балки,  

Эгилган толдирман ва ёҳуд барги,  

Қаерда Турк кўрсам севинар қалбим,  

Ошно кўнгилларда кезган шоирман.  

Aгар дард қидирсанг ҳамма ер дарддир,  

Aгар мард қидирсанг ҳар ерда марддир,  

Шеърнинг илҳомини булоқдай оттир,  

Ошно кўнгилларда кезган шоирман.  

Aйримиз, ғайримиз, бирдирмиз аммо,  

Юз йиллик йўлларда биродар, ҳамроҳ,  

Кел дўстгинам, деймиз, хуш кўрдик ҳар чоғ,  

Ошно кўнгулларда кезган шоирман.  

Салом бўлсин қардош туркка, дўстликка,  

Номи дўст атаймиз то мангуликка,  

Юр қардошим, баробар жўшқинликка,  

Ошно кўнгилларда кезган шоирман. 

 


……