Özbek şair.

---

Шермурод СУБҲОН

ОЛҚИШ

куннинг авзойи бузуқ

ғойиб бўлмиш қуёш қайгадир

чақмоқ чақа бошлади мана

талвасага тушди кўк

тараддудда қолди булутлар

ва ёмғир қуйди ниҳоят

деразалар ёпилди, ёпилди эшик

кимдир тонг қотар кўчага боқиб

кимдир титрайди дир-дир

ажаб томоша: ичкарида қиш

ташқарида эса

гулдурос қарсак ёғар

***

тун

кеча ярим

кеча каби

яримдир кўнгил

на кўкда ойдан нишон

на отар тонгдан дарак

димоғингга урилар қаттиқ

ёлғизликнинг аччиқ азоби

тун

кезаман ёлғиз

бошим узра кўк

элар қорини

на бир шарпа тасалли

на бир шитир таскиндир

кўз текканга ўхшайди

ойга бу кеча

тун — қизғанчиқ малак

қуёшни ерга кўмиб

яширдинг айт

ул ойни қаён

қани эди ойнанг бўлсайдим ўша

ҳар тонг туриб қараб қўйганинг

ёким ёнингда олиб юрганинг

қани эди ойнанг бўлсайдим ўша

кўзларингга

юзларингга

лабларингга яқин тутганинг